De moeilijke fase van 9 maanden: 7 tips die echt helpen

Herken je je baby niet meer? Huilbuien, driftbuien en slapeloze nachten?

Je kleintje wil alleen nog maar bij jou zijn, en je voelt je uitgeput, machteloos, en je vraagt je af hoe lang dit nog gaat duren? (En waarom alles opeens zo moeilijk is geworden?)

In dit artikel leg ik je uit waarom maand 9 en 10 zo vaak een uitdaging zijn, en wat je kunt doen om ze goed door te komen. (Ja, er zijn dingen die je kunt doen!)

De moeilijke fase op 9 maanden

Hoi, ik ben Sarah, gecertificeerd babyslaapcoach, en ik begrijp heel goed wat je nu doormaakt. (Met mijn zeven kinderen heb ik van alles meegemaakt op het gebied van slapen.)

De fase die tussen de 9 en 10 maanden opduikt, kan echt ongelooflijk intens en zwaar zijn. Als je praat met ouders die er middenin zitten, hoor je zinnen als "Ik ben er helemaal klaar mee" of "Hoe moet ik dit volhouden?". Veel mama's spreken van een "dramatisch slaaptekort" en een situatie die "niet vol te houden" is.

Hun baby's zijn de hele dag ontevreden, heel aanhankelijk en moeilijk te troosten, ook 's nachts.

Vaak komt dit min of meer plotseling. Van de ene op de andere dag huilen deze kleine schatjes opeens "twee uur achter elkaar" en weten de ouders "niet meer wat ze moeten doen".

Je ziet dus: je bent niet alleen. Ontzettend veel ouders worstelen met deze fase.

En net als zij verlang je waarschijnlijk terug naar goede slaap, wat tijd voor jezelf en een tevreden baby.

Maar voordat ik je laat zien wat je kunt doen, gaan we eerst begrijpen waarom je baby zich zo gedraagt.

Veel ontwikkeling tegelijk

Tussen de 8 en 10 maanden maken baby's een enorme ontwikkeling door, en elk kindje gaat daar anders mee om, afhankelijk van zijn karakter en de intensiteit van de veranderingen.

In deze periode moeten ze dit allemaal verwerken:

• Grote lichamelijke sprongen: kruipen, gaan staan en soms zelfs hun eerste woordjes.
• Overgaan (meestal) van drie naar twee dutjes, wat het hele dagritme overhoop kan gooien.
• Leren om mensen van elkaar te onderscheiden.
• En in het algemeen een stortvloed aan nieuwe indrukken opdoen die ze moeten verwerken.

Je ziet het: het zijn niet alleen belangrijke stappen die je baby in deze periode zet, ze zijn ook heel intens en soms echt lastig voor hem.

De gevolgen van deze mijlpalen zijn vaak verlatingsangst, slaapregressies en een heel emotionele en aanhankelijke reactie. (Hoe sterk dit zich laat zien, verschilt natuurlijk enorm van baby tot baby.)

"Ik ben er voor je!"

Als we begrijpen wat baby's in deze periode doormaken en hoe intens het voor ze is, wordt het opeens een stukje makkelijker om ze te begeleiden en er voor ze te zijn.

In plaats van ons gestrest of zelfs boos te voelen op zo'n typisch zeurmomentje, kunnen we naar deze kleintjes toe met tederheid: "Ach, lieverd. Je voelt je niet lekker en je maakt zoveel mee. Ik ben bij je en we komen hier samen doorheen."

Verlatingsangst

De meeste baby's van deze leeftijd vinden het helemaal niet fijn wanneer hun vertrouwde mensen opeens de kamer uit gaan of uit het zicht verdwijnen. (Baby's leren pas later dat mama of papa er nog zijn, ook al zien ze ze op dat moment niet.)

Deze verlatingsangst laat zich ook vaak 's nachts merken, tot grote wanhoop van de ouders. Je baby zoekt de bevestiging dat mama en papa er nog zijn en omdat hij ze niet ziet, huilt hij.

Toch is het goed om in gedachten te houden dat dit een volkomen natuurlijke ontwikkeling is en volstrekt normaal gedrag voor een baby van deze leeftijd. (Ook al kunnen de nachten heel zwaar zijn.)

Overdag kun je deze momenten zachtjes oefenen. De klassieke "Waar is mama?"... "Hier!"-spelletjes, of gewoon praten (of zingen) wanneer je baby je even niet ziet, kunnen hier helpen.

Slaapregressies

Slaapregressies gaan vaak hand in hand met ontwikkelingssprongen.

Een slaapregressie is een periode waarin baby's over het algemeen onrustiger zijn. Ze worden opeens wakker, zeuren vaak, vallen moeilijker in slaap en willen het liefst de hele dag bij mama of papa op de arm zijn. (Misschien ben je hem eerder al tegengekomen, bij de slaapregressie van 4 maanden.) Normaal gesproken is een slaapregressie na twee tot drie weken weer voorbij. Maar dat betekent niet altijd dat baby's daarna automatisch weer goed slapen.

Waarom niet?

Een voorbijgaande fase? Of toch niet?

Normaal is het fijne aan fases dat ze komen en na een tijdje ook weer gaan (meestal binnen twee tot drie weken).

En vaak zal dat ook zo zijn.

Maar het ligt anders wanneer zich in zo'n periode "onhandige" gewoontes nestelen die ná de eigenlijke fase gewoon blijven bestaan. De hele dag door mama gedragen worden of ongewenste inslaapassociaties zijn hier typische voorbeelden van.

Bij baby's is het namelijk zo dat ze een routine vaak al na drie dagen (!) als een terugkerend element zien dat ze verwachten en zo nodig ook (luidkeels) opeisen.

Oftewel: als je baby drie dagen achter elkaar op de arm in slaap is gevallen bij het slaapje, is de kans groot dat hij dat op de vierde dag ook verwacht.

De moeilijke fase van 9 maanden: wat moet ik doen?

Nu komen we bij het belangrijkste deel. Wat kun je doen om deze zware periode goed door te komen?

Tip 1: Vergelijk jezelf NIET met andere ouders

Het is zó makkelijk (te makkelijk) om jezelf met andere ouders te vergelijken. En juist op zo'n moment, wanneer je baby een moeilijke fase heeft, beurt het je niet echt op om andere baby's vrolijk en tevreden te zien.

Het heeft ook niets te maken met dat andere ouders iets "beter" zouden doen dan jij. Het is niet jouw schuld dat je kleine schat een intense periode doormaakt. Zoals ik al schreef, is het een volkomen normale fase, die bij sommige kinderen sterker is dan bij andere.

Ieder mens is anders (en dat is maar goed ook!).

Als we nu een moeilijke fase doormaken, besparen we onszelf er misschien wel eentje op een andere leeftijd.

Ik weet nog hoe vaak me, toen een van onze eerste baby's klein was, werd gevraagd of hij op 10 maanden eindelijk zou gaan doorslapen (zoals andere baby's). Het antwoord was "nee", en ik worstelde vaak met de gedachte wat ik verkeerd deed. Maar het hielp me om te zien dat er heel veel ouders zijn die ook met zulke moeilijke fases te maken krijgen. (Onze baby werd toen vaak 10 keer per nacht wakker.)

Trouwens, het doet ook vaak goed om bewust af te spreken met mensen die je begrijpen en zich in je kunnen verplaatsen. En om, aan de andere kant, een tijdje die ontmoetingen te vermijden waar dat niet zo is en waar je steeds het gevoel hebt dat de andere ouders denken dat je iets verkeerd doet.

Tip 2: Het is een fase, en die gaat voorbij!

Houd jezelf steeds weer voor dat het een voorbijgaande periode is. Begeleid je kindje zo goed als je kunt en denk eraan dat je baby nu veel doormaakt.

Ieder van ons heeft moeilijke tijden, en wat is het fijn om dan iemand aan je zij te hebben.

Tip 3: Wandelen, zo vaak als je kunt

Ik weet het, deze tip klinkt nogal voor de hand liggend. Maar een verzetje en frisse lucht zijn vaak goud waard. Soms kost het overwinning (zeker na een slechte nacht), maar het is de moeite waard.

Ook al heeft je kleintje een huilbui (zoals gezegd, er zijn baby's die twee uur achter elkaar huilen en niet te troosten zijn), een wandeling in de natuur brengt vaak verandering.

Tip 4: Check af en toe op nieuwe tandjes

Veel baby's hebben rond de 9 maanden last van nieuwe tandjes. Hun tandvlees is dan gezwollen, ze kwijlen veel, kauwen overal op en afhankelijk van hoe vervelend het is, huilt je kleintje daar ook naar.

Hier kunnen een bijtring (gekoeld, als je wilt), een koud nat washandje, tandvleesgel of, als de pijn heel erg is, een licht pijnstillertje helpen.

Tip 5: Geef veiligheid met behulp van...

En nu een heel belangrijke tip: je baby maakt grote mentale en lichamelijke veranderingen door. En wat kinderen in deze periodes het meest nodig hebben, is veiligheid. (Logisch, met zoveel dat er om hen heen verandert.)

En wat hun heel veel veiligheid geeft, zijn rituelen en gewoontes.

Dus: vul je dag met routines.

Maak een dagindeling die is afgestemd op de behoeften van je baby. Bedenk een bedtijdroutine waarbij elke stap vast naar de volgende leidt, en straal veiligheid uit bij het uitvoeren ervan.

Je baby zal dat voelen (mama weet wat ze doet! Ik kan haar vertrouwen). En als je dat steeds opnieuw zo doet, wordt het een gewoonte (denk eraan, baby's hebben maar een paar dagen nodig om zulke terugkerende elementen te herkennen). En dat geeft je schat de veiligheid die hij nodig heeft.

Als je baby bijvoorbeeld op dit moment niet zo van de kinderwagen houdt, maar jullie desondanks elke ochtend om 9:30 uur gaan wandelen (omdat je weet dat het jullie goeddoet), dan zal je kleintje het na een paar dagen als een ritueel ervaren en er al snel ook van genieten.

(Hetzelfde gebeurt trouwens met de opvang of school: in het begin kost het overwinning en kan het, afhankelijk van het karakter, een uitdaging zijn. Maar op een gegeven moment wordt het een gewoonte en dan voelt het heel vanzelfsprekend. En in de meeste gevallen verbinden we er iets positiefs mee, omdat mensen dol zijn op gewoontes.)

Tip 6: Leren slapen?

Zit je kleintje net midden in een slaapregressie en maakt hij ontwikkelingssprongen door, dan is het misschien niet het beste moment om hem te helpen beter te slapen.

Maar als deze fase al twee tot drie weken zo aanhoudt, overweeg dan of het iets voor je is om een paar passende (en verbindende) stappen te zetten — bijvoorbeeld door je kleintje stap voor stap te leren zelfstandig in slaap te vallen.

Bij ons verbeterde de slaapsituatie hierdoor vaak binnen een paar dagen duidelijk, en uiteindelijk hebben we onze schat er echt iets goeds mee gedaan.

Onze gratis babyslaapcursus per e-mail heeft al heel veel mama's en papa's precies hiermee geholpen.

Tip 7: Een paar belangrijke dingen voor nu meteen

Afhankelijk van hoe kritiek je situatie op dit moment is, zijn er een paar directe maatregelen die je zou kunnen nemen.

Slaap inhalen

Als je nu erg veel slaaptekort hebt, doe dan alles om een paar uur extra te krijgen.

Als je kleintje slaapt, ga er dan ook bij liggen. Overdag of 's avonds. Maakt niet uit. (Laat het huishouden liggen!)

Vaak zijn twee dagen waarop je intensief slaap inhaalt al genoeg om weer op te laden.

Probeer of je partner ook af en toe een dienst kan overnemen (in het weekend?). Soms protesteren baby's in het begin omdat ze erg op mama gericht zijn. Maar er is niets mis mee als de kleintjes ook aan papa wennen (dat kan snel gaan, vooral wanneer mama niet binnen bereik of zicht is!).

Wees je van één ding bewust: je baby heeft je nodig, hij is van je afhankelijk. Daarom heeft hij er het meest baat bij als het goed met jou gaat. Als je genoeg hebt geslapen, in balans bent en je schat met plezier tegemoet kunt treden!

Een pauze van je telefoon

Geen grapje! Neem een paar uur per dag waarop je je telefoon weglegt, uitzet en andere dingen doet (zonder scherm).

Telefoons weerhouden ons er zo vaak van om helder na te denken, in het hier en nu aanwezig te zijn of te merken hoe moe we eigenlijk zijn (het is wetenschappelijk bewezen dat schermlicht ons ervan weerhoudt om ons moe te voelen!).

Wie kan er helpen?

Bedenk wie je zou kunnen steunen. Wie kan er met je baby gaan wandelen, zodat jij een uurtje kunt gaan liggen?

Zijn er familieleden of een vriendin die een oogje op je kleintje kunnen houden, of in het huishouden kunnen helpen?

Durf te vragen. De meeste mensen zijn oprecht blij wanneer ze een concreet voorstel krijgen voor hoe ze kunnen helpen.

Kop op, lieve mama, lieve papa! Jullie zijn geweldige ouders. Jullie zijn er voor je kind en het kan jullie echt niet koud laten hoe het met hem gaat. Jullie komen hier doorheen. En binnenkort komen er ook weer makkelijkere tijden.

Liefs, Je Sarah